Home | Contact
 
 
Gedichten
erstmorgen «Terug
 
Kleiner lijkt het land groter. 'tIs vrieskoud. Een lage lichtvoetige nevel hangt traag boven de velden. 'tIs nog vroeg. De hemel lijkt vredig, wolkenloos. 'tIs windstil. Het gras onder onze voeten twinkelt in het schuchtere ochtendlicht en kraakt bij iedere beweging. Dicht komt hij bij me, z'n hoofd tegen mij aan. "Hoor, papa!" Aarzelend, heel in de verte luiden klokken, flarden van ijle tonen. "Kom papa, laten we gaan". Hij pakt m'n hand en samen stappen we langzaam huiswaarts. Koud, maar tevreden. 'tIs Kerstmorgen.
 
Auteur: Bas D. Vlasblom «Terug
 
 
    Promotie | Pers | Copyright KerstmisOnline 2000/2018 | Privacy | Disclaimer | Adverteren | Colofon | Contact